همینگوی را سربازی نویسنده کرد که وقتی در جنگ اول به خاک افتاد، آخرین جمله اش را در گوش او، این مامورِ دون پایهی حفاظت از انبار مهمات، خرده خرده جوید:«جوری میمیرم... که هیچ مردی نتواند اینطوری بمیرد.»