تلاش برای قانع کردن دیگران معمولا چیزی بیش از اتلاف وقت نیست، که آدمها اغلب قانع نمی‌شوند، مغلوب می‌شوند؛ یا لااقل تنها هنگامی قانع می‌شوند که مغلوب هم شده باشند. [ازاین‌رو آنها که مثلا پای چوبه اعدام همچنان فریاد می‌زنند زنده باد یک چیزی، این مغلوبینِ قانع نشده‌‌ی ابدی را، نه با وجهی فرا-انسانی که اتفاقا از جایگاهی زیاده-انسانی باید به یاد آورد.]