در دوستی نطفه شر مبهمی هست که نهایتا رشدکرده، خواهدت دَرید. که دوستی نامِ دیگرِ خلع سلاح شدن است، وگرنه ژولیوس سزار شمشیر کشیده بود تا سناتورها را عقب براند، که مارکوس بروتوس یار دیرینش را در صف اول مهاجمان دید و شمشیر انداخت. به گمانم آخرین جمله ی سزار به بیانِ شکسپیر «Et tou, Brute؟!» [حتی تو، بروت؟] باید مانیفستِ دوستی باشد.

نقاشی: مرگ سزار- وینچنزو کاموچینی