ده‌نمکی هنوز هم معتقد است که از جایی حمایت نمیشود؟ وقتی مصاحبه‌ای از او با رضا رشیدپور درست موازی با اکران شبه کمدی‌اش دوبار در عرض یک هفته پخش میشود،وقتی شبکه خبر در اقدامی نادر درباره فیلم بحث ویژه تحلیلی برگزار میکند، وقتی رادیو جوان و رادیو ایران نان-استاپ سر قضیه بیرون آمدن CD اخراجیها سنگ این آقا را به سینه میزنند و دنبال مقصر میگردند که این چه ضربه‌ای به سینمای ایران است[انگار نه انگار که عادی شدن تولید این قسم شبه‌کمدی‌ها خودش بزرگترین ضربه به سینماست] دیگر معنای حمایت چه میتواند باشد؟ بحث سر تبعیض است. چطور وقتی آفساید جعفر پناهی در زمان بازیهای جام جهانی علیرغم جرح و تعدیلهای زیاد، پروانه ارشاد و مجوز اکران نگرفت و انقدر سنگ‌اندازی شد تا CD های آن به بیرون درز کند و جعفر پناهی و تهیه کننده‌اش به فنای معلّی رفتند، کسی ککش هم نگزید و ضربه به سینمای ایران نبود؟بعضی جاها بد نیست آدم سکوت کردن را هم به عنوان یک گزینه روی میز داشته باشد.