دموکراتیزاسیون همیشه واجد درجاتی دردناک از مصالحه است، مصالحه ای که تا مرز خیانت پیش می‌رود و حتی آن را درمی‌نوردد. ملتهای هوشمند، آنهایی هستند که در بزنگاه‌های تاریخی قابلیت خیانت به خود و آرمانهایشان را زنده نگه‌میدارند. در گذارِ اسپانیا از فالانژیسم به دموکراسی متعاقب مرگ ژنرال فرانکو، ارتش محافظه‌کار، سوسیالیست ها و کمونیست ها را به عنوان شرکای سیاسی خود به رسمیت می‌شناسد، سوسیالیست‎ها کاپیتالیسم را با حفظ نگاه انتقادی خود می‎پذیرند، کمونیستها از استقرار جمهوری دست کشیده و به سلطنت پارلمانی راضی می‎شوند، و همگی با هم ترتیبات خاص کلیسایی را گردن می‌نهند. اینچنین فرانکو به معنای واقی کلمه دفن شد.