قریب به اوائل قرن حال،حکما و فیلسوفان و شعرا و فصحا و بلغا و خطبای سحبان منش در فرنگستان مثل ولتر و روسو و مونتسکیو و میرابو و غیرهم فهمیدند که به جهت رفع ظلم از جهان،اصلا به ظالم نباید پرداخت.ب لکه به مظلوم باید گفت که ای خر،تو که در قوت و عدد و مکنت از ظالم به مراتب بیشتری، تو چرا متحمل ظلم میشوی...وقتی که مظلومان از اینگونه افکار عقلا واقف گشتند...ظالم را از میان برداشته برای آسایش و حسن احوال و اوضاع خودشان قوانین وضع کردند که هرکس از افراد ناس مباشر اجرای همان قوانین بشود، اصلا به زیردستان یارای ظلم کردن نخواهد داشت...الآن اداره و سلطنت قونسی‎توتسی [Constitution یا قانون اساسی] که در اکثر ممالک یوروپا موجود و معمول است نتیجه ی همین افکار حکماست.

*باز گلی به گوشه جمال ملکم خان.