کاش یکنفر پیدا شود گلپونه های ایرج بسطامی را با پیانو و درامز بخواند. کچل گیتاریستی، ریشوی پیانیستی، دیلاق ساکسیفونیستی، کسی. فعلا" آرزوی بزرگتری ندارم.
+ نوشته شده در 26 Dec 2005ساعت 18:53 توسط نوستالژیک
|
آیا کار تفننّیِ تراژیک هم وجود دارد؟ - نقل مطالب با ذکر منبع اخلاقیتر است.