۱.دیروز فرصتی دست داد تا تو یک مجلس ختم خصوصی از نزدیک برخوردی داشته باشیم با مرتضی حاجی وزیر آموزش پرورش دوران خاتمی و مدیر عامل بنیاد باران و رییس ستاد ائتلاف اصلاح طلبان.قبلا" فرصت اینکه با دکتر معین و دکتر پزشکیان هم برخورد داشته باشم پیش اومده بود و اغراق نیست اگه بگم وزرای خاتمی از کم حرفترین و مردمی ترین( و غیر پوپولیستی ترین البته)وزرای دولتهای بعد از انقلاب بودند. یک چیز دیگه رو هم فهمیدم که من اصلا" عرضه خبرنگاری ندارم چون هر چی خواستم وسط صحبتهای تقریبا" خانوادگی مثلا" بپرسم نظرتون درباره موج جدید تخریب علیه خاتمی چیه یا مثلا" برای انتخابات این دوره مجلس به اجماعی رسیدین یا نه روم نشد!

یه چیز دیگه هم که چند وقت پیش با ساس بحثش شد اینه که وقتی جامعه ای داره با شتاب ۱۰۰۰ به پایین سقوط میکنه اگه با شتاب ۱۰۰۰ هم اونو به بالا بکشی نتیجه ش فقط میشه اینکه جامعه ثابت میمونه و در عرض خودش توسعه پیدا میکنه.کاری که خاتمی کرد همین بود که چون جامعه در دورانش پسرفت قابل توجهی نداشت خیلی ها شاکی شدند که بابا اینکه هیچ کاری نکرد و فقط "اشکها و لبخندها" راه انداخت ولی باید قبول کرد که اگر با شرایط حاضر مقایسه کنید میبینید که همون هیچ کار نکردنش کلی کار بود به نفع مردم چه از لحاظ اقتصادی چه سیاسی و چه فرهنگی.نمیدونم چرا بعضیا (تقریبا ۸۵٪ !) نمیگیرند که توسعه اقتصادی بدون توسعه سیاسی و فقط با شعارهای آی من فلان و آی من بیسار "غـــــــــــــــــــــیر ممکن" میباشد.(چه جمله شعاری مزخرفی) 

۲.من از چاوز بدم میاد.