- ۱. کافه ستاره خوب به هم جوش نخورده بود. هر چند میگن اقتباسی از یه فیلم مکزیکیه ولی خوب ایرانیزه نشده بود. با اینحال موضوع بندی مینیمالی و بازیهای رویا تیموریان و هانیه توسلی و بازی متفاوت افسانه بایگان حرف نداشت. نوآوری ای هم که نوع روایت فیلم داره به نظرم ارزش دیدنو بهش میده.
- ۲. سطح توقع مردمو انقدر آوردند پایین که یه چیزی مثل نرگس با این فیلمنامه ی افتضاح و بازیهای چرند و بی منطقش باید هشتاد درصد بیننده داشته باشه. آخرش هم پسره تو خارج ایدز میگیره. حتی یه قسمتشو هم نمیتونم تا آخر تحمل کنم.
+ نوشته شده در شنبه 4 شهریور1385ساعت 10:39 توسط من
|
