درباره دلتنگی: هیچوقت دلتنگ نبوده ام.در اتاقی تنها بوده ام.هوس خودکشی کرده ام.افسرده بوده ام.حالم خراب بوده.خرابتر از هر چیزی.اما هرگز این احساسو نداشتم که یه نفر میتونه بیاد تو اون اتاق و اوضاعمو روبراه کنه...یا اینکه اصلا" هیچ کس دیگه ای بتونه وارد اون اتاق بشه.به یه بیان دیگه،به خاطر این تمایل به تنهایی و خلوت نشینی،دلتنگی هیچوقت پاپیچم نشده.ممکنه تو یه مهمونی باشه یا تو یه استادیوم شلوغ که ملت دارن یکی رو تشویق میکنند ولی تنهایی میاد سراغم.به قول ایبسن "قویترین آدما، تنهاترینشونند."هیچوقت فکر نکردم خوب، حالا یه بلوند خوش بر و رو میاد اینجا و یه کاری میده دستم،شونه هامو میماله و من حالم خوب میشه. نه،فایده ای نداره. عوام الناس رو که می شناسی،میگن حالی به هولی، امشب شب جمعه س.چیکاره ای؟میخوای فقط اونجا بشینی؟خوب آره. واسه اینکه بیرون هیچ خبری نیست.فقط خریته.یه مشت آدم کله پوک با یه مشت کله پوک دیگه تو هم پیچیدند.بذار خودشونو خر کنند.هیچوقت اینکه شبا نیاز پیدا کنم بزنم بیرون به دردسرم ننداخته.تو بارها قائم میشدم چون نمیخواستم تو کارخونه ها قائم شم.همین.واسه همه اون میلیونها آدم متاسفم ولی خودم به شخصه هیچوقت دلتنگ نبودم.از خودم خوشم میاد.خودم بهترین سرگرمی خودمم.بیا بازم شرابی بزنیم!

درباره زنها: من اسمشونو میذارم ماشینای ناله.اوضاع یه مرد با اونا هیچوقت روبراه نیست...و وقتی پای اون هیستری زنانه و دعوا مرافعه میاد وسط...اه پسر ولش کن.باید برم بیرون،بپرم تو ماشین و بزنم به چاک.هر جا که بشه.یه جایی یه قهوه ای بخورم.هر جا.هر چیزی جز یه زن دیگه.ببین فکر میکنم اصلا" اونا یه جور دیگه ساخته شدن.{خودمانی میشود} هیستری که شروع میشه از دست میرن.میخوای که تمومش کنی ولی اونا نمیفهمند.{با یک جیغ بلند زنانه}"کجا داری میری؟" دارم از این جای لعنتی میرم عزیزم.فکر میکنند از زنا متنفرم اما نیستم.خیلی چیزا در این باره مصطلح شده.اونا فقط میشنوند بوکوفسکی یه خوک نر شوونیسته اما منبعشو چک نمیکنند.قطعا" بعضی وقتا باعث میشم زنا بد به نظر بیان،ولی همین کارو با مردا هم میکنم.حتی اینکارو با خودمم میکنم. اگه فکر کنم یه چیزی بده، میگم اون چیز بده.مرد،زن،بچه،سگ. زنا خیلی نازک نارنجی اند.فکر میکنند تافته جدا بافته اند.این مشکلشونه.

درباره ایمان: ایمان چیز خوبیه.واسه اونا که دارندش.فقط بار مسئولیتشو رو من نذار.من به لوله کش خونه مون بیشتر از زندگی ابدی ایمان دارم.لوله کشا یه کارخوب میکنند: جریان فاضلابو باز نگه میدارند.

روزی روزگاری: زمستون بود. تو نیویورک داشتم از گرسنگی می میردم و در عین حال سعی میکردم یه نویسنده بشم. واسه سه چهار روز هیچی نخورده بودم. نهایتا" گفتم میخوام یه پاکت بزرگ پاپ کورن بخورم.و خدایا،تا اون زمان هیچ چیزی به اون خوشمزگی نخورده بودم.خیلی خوب بود.هر دونه ش، میدونی، هر دونه ش مثل یه استیک بود.می جویدمشون و توی معده ی بیچاره م میریختم.معده م هم میگفت متشکرم! متشکرم! متشکرم! تو بهشت بودم. به راه رفتن ادامه میدادم که دو نفر رد شدند.یکیشون به اون یکی گفت "یا عیسی مسیح!" اون یکی گفت " یارو رو دیدی چطوری داشت پاپ کورن میخورد؟خیلی ناجور بود."من دیگه نتونستم از بقیه پاپ کورنام لذت ببرم.فکر کردم منظورت از اینکه خیلی ناجور بود چیه.من الآن اینجا تو بهشتم.حدس میزنم یه جورایی کر و کثیف بودم.اونا همیشه میتونند این حرفارو به یه آدم درب داغون بگن.

درباره مردم: زیاد به مردم نگاه نمیکنم.به همم میریزند.میگن اگه به یکی خیلی نگاه کنی کم کم خودت هم شبیهش میشی.بیچاره لیندا! بیشتر اوقات بدون مردم هم میتونم به کارام برسم.اونا پرم نمیکنند،خالی ام میکنند.واسه هیچ بنی بشری هم احترام قائل نیستم. اونجوری مشکل دار میشدم.دارم دروغ میگم.ولی باور کن، صحت داره.

درباره رابطه جنسی قبل از کشف ایدز:{بی خیال این یکی...!}

درباره شکسپیر: غیر قابل خوندن و زیادی اهمیت داده شده.ولی مردم نمیخوان اینو بشنون.میدونی،نمیشه به جاهای مقدس حمله کرد.شکسپیر با گذر قرنها دیگه جا افتاده.تو میتونی بگی فلان بازیگر یه ایکبیری نکبته ولی نمیتونی بگی شکسپیر چرنده. هر چه بیشتر یه چیزی دور و برِ از دماغ فیل افتاده ها باشه اونا بیشتر خودشونو بهش می چسبونند، مثل این ماهیهای مکنده. وقتی احساس کنند یه چیزی امنه، خودشونو بهش می چسبونند.لحظه ای که حقیقتو بهشون میگی وحشی میشن.نمیتونند باهاش کنار بیان. اون حقیقت به فرآیند استدلال فکریشون حمله میکنه.حالمو به هم میزنند.

از مصاحبه شان پن با چارلز بوکوفسکی در مجله Interview

برگردان:نوستالژیک

اصل اول: وقتی نمیگذارند آدم حرفهای مهم بزند،مجبور است خیال کند هر حرفی که میزند حتما" مهم است.

اصل دوم:حسن نیت برای هیچ چیز کافی نیست.

اصل سوم: اگر نمیتوانید ماشینی را که در سربالایی گیر کرده هل دهید،لااقل از آن پیاده شوید.

اگر فکر میکنید اینها که گفتم هیچ ارتباطی با فیلم کوتاه حنا مخملباف-روزهای سبز- که در جشنواره ونیز و همچنین BBC فارسی پخش شد دارد، کاملا" درست فکر کرده اید.فرض کنید یک ونیزی مشتاق که چیزی جالبتر از قایق سواری و الکلیسم پیدا کرده،کنجکاو میشود بداند این روزها در ایران چه خبر است.خیلی ساده یک برنامه جشنواره فیلم شهرش را تهیه میکند، بلیط میخرد و به تماشای روزهای سبز مینشیند.ابتدا یک دختر لوس و ننر را بر پرده می بیند که مدام  میگوید تهران عجب جهنمی است و مثل روانپریش ها آبغوره میگیرد و با خودش حرف میزند.ونیزی توی ذوقش میخورد ولی سعی میکند همچنان برای دیدن ادامه فیلم ترغیب شود.باز همان دختر ننر ظاهر میشود که پشت VIP یک استادیوم شلوغ منتظر ورود یک رییس جمهور سابق است و خیلی تلاش میکند تا دیوارها را از فرط روانپریشی نجود.ونیزی سر در نمیاورد.آیا رییس جمهورهای سابق مثل کارکترهای "لابیرنت پن" از دندانهایشان خون میچکد و چشمهایشان کف دستشان تعبیه شده؟ ونیزی سپس میبیند که در یک کشور اسلامی با چارچوبهای مذهبی تنگ،یکسری موجود شبه مست با موهای تیفوسی و سر و وضع شبیه مانکنهای میلان مشغول رقصیدن در خیابانند و عکس یک آدم ریشو را در دست گرفته اند که از قضا شخصیت خوب داستان است.یکسری آدم عجیب دیگر هم هستند که تاکید دارند این هم مثل بقیه است-اشاره به آدم ریشوی خوب- ولی جریان بد و بدتر است و در ادامه حرفهای بی ربط دیگری میزنند.ونیزی هیچی نمیفهمد.باز با خودش تخیل میکند که مثلا" در سیستم سرمایه داری آمریکا،نوه لنین با سوءاستفاده از فضای باز سیاسی، کاندیدای ریاست جمهوری شده و توده عظیمی از طرفدارانش شامل همه انواع چپها،سبزها،رالف نیدرها و کسانی که از بحران اقتصادی به ستوه آمده اند هم هر روز در خیابان در مذمت سرمایه داری میتینگ بدهند.ونیزی به جبهه متحد دموکراتها و جمهوریخواهان حق میدهد که هر طور شده بخواهند جریان را جمع و جور کند.در صحنه بعدی فیلم،آدمهایی را میبیند که سنگ پرانی میکنند و پیکر خونالودی را بر دوش میکشند و نهایتا" یکنفر از حزب سبزهای اروپا آمده دارد تعداد آرای واقعی را میخواند که نشان میدهد احمدی نژاد فقط شش میلیون رای آورده.چیزی که هر ایرانی حتی با چشم غیرمسلح هم میفهمد که این امار به دور از واقعیت است.فیلم تمام میشود.ونیزی همان چیزهایی را هم که در مورد ایران میدانست یادش میرود و با ذهنی مغشوش و درب داغان در حالیکه فکر میکند تمام ماجرا همین بوده روانه قایق سواری میشود.

 پ.ن:شاید زیادی بدبینم.

Sigur ros یک باند چهار نفره ایسلندی است که دانستن اسم اعضایش هیچ دردی از آدم دوا نمیکند.یکجورهایی شبیه کارهای بیورک کبیر،موسیقی Post-Rock، World و فیوژن کار میکنند و فضاسازیهای سنگین سینتی سایزری را با موسیقی الکترونیک و سازهای کلاسیک در هم میامیزند.کارشان را از اوت ۹۴ شروع کرده و تا به حال چهار آلبوم به نامهای Recycle bin ،Hope ،A good begining و یک آلبوم بدون عنوان و بدون لیریک بیرون داده که فکر نمیکنم در ایران بشود بدون دردسر گیرش آورد.-سه تای اول را هم فکر نمیکنم!- Sigur Ros در زبان ایسلندی به معنای رز پیروزی و همچنین یک نام زنانه متداول در ایسلند است.اگر وانیلا اسکای،فیلم تحسین شده ی کامرون کرو را دیده باشید حتما" موزیک تیتراژ آخرش،بر فراز آسمانخراش یا به عبارتی Nothing song توجهتان را جلب کرده که ان هم کاری از همین گروه است.جونسی موسس گروه و خواننده وکالها، اکثر لیریکها را به زبان ایسلندی و بعضی وکالها را به زبانی من در آوردی و فاقد گرامر-هوپلندی- ادا میکند و کلمات را در حد یک ساز موسیقی حنجره ای تقلیل میدهد -مانند کاری که محسن نامجوی فقید میخواست انجام بدهد-جونسی از یک چشم نابیناست و آنطور که من در اینترنت دیدم یک صفتهای غیراخلاقی را هم بهش چسبانده اند که گویا خالی از واقعیت هم نیست و البته به ما هم ربطی ندارد. به هر حال آنهایی که به موسیقی فیوژن،آن هم از نوع آرام و بدون جیغ و دادش علاقه دارند و میخواهند دقایقی هم شده از دست هیولای زیرپوستی "این روزها" فرار کنند،دستشان رسید تجربه متفاوت Sigur Ros را از دست ندهند.

اطلاعات بیشتر را در سایت گروه گیر میاورید.

-خبرگزاریها:«طرح انتقال مقر دائم سازمان ملل متحد از آمریکا بدلیل مغایرت با مواد 130 و 134 آئین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، از دستور کار خارج شد.حمیدرضا حاجی بابایی عضو هیئت رییسه مجلس افزود:بر اساس این مواد، هر طرح و لایحه ای که به مجلس ارائه می شود، باید دارای عنوان، همچنین ماده واحده یا مواد باشد، افزون بر این، عنوان طرح نباید با مواد مغایرت داشته باشد. عنوان طرح مذکور با مواد آن مغایرت دارد، به گونه ای که در عنوان آمده "انتقال مقر دائم سازمان ملل متحد از آمریکا"، اما در مواد آمده، محل سازمان ملل به شکل دوره ای باشد. همچنین در مواد آمده که "اصلاح ساختار سازمان ملل انجام شود" که این اصلاح ساختار، در عنوان قید نشده است.به همین منظور، این طرح از دستور، حذف و به کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی برگشت داده شد تا اصلاح شود و پس از آن بار دیگر در دستور قرار گیرد.»

-سلیمانی وزیر سابق ارتباطات:«من براي راي دادن به يکي از نهادهاي دانشجويي رفتم.تا وارد شدم چند نفري به حالت اعتراض آميز داد زدند وزير آمد، وزير احمدي نژاد آمد و کلي سر و صدا راه انداختند. من راي ام را نوشتم و در صندوق انداختم. بعد از اينکه راي دادم يکي از اين چهار پنج نفر آمد جلو و در گوش من گفت؛ «ما هم به احمدي نژاد راي داديم.» من که ديدم اوضاع خوب است دلم قرص شد.

-هوگو چاوز رییس جمهور ماتریالیست/سوسیالیست ونزوئلا:به عنوان يك مسيحي احساس بسيار خوبي دارم كه به زيارت حرم مقدس امام رضا آمده ام...حضرت مسيح رجعت خواهد نمود و به همراه حضرت مهدي يك روز براي ايجاد عدالت قيام خواهند كرد.بايد تلاش كنيم هرچه زودتر حضرت مهدي به همراه حضرت مسيح ظهور كنند و سرتاسر جهان را از عدل و داد پر كنند.

پژوهشگران عرصه افیونِ توده ها شناسی،در پژوهش ها و کتب و مقالات متعدد، جمله کلیدی اِوا امشب جومونگ داره؟ را از لحاظ هژمونی عقل موخر، با چالش بنیادی بشر: یعنی میگی واقعا" خدا وجود داره؟ قیاس کرده اند و آن را فاجعه قرن بیست و یکم قلمداد نموده اند.پروفسور جوادو خیابانوپولوس استاد جامعه نشناسی کالج جان هاپهاپو در مقاله ای تحت عنوان "بیایید شادی کنیم" می نویسد: توده ها قهرمانانی را میخواهند که در پس نگاههای بز اخفش وار خود کمی حس اندیشیدن را منتقل میکنند ولی فقط تا همین حد و نه حتی یک کم بیشتر.در جایی دیگر: اشتباه نکنید، این اسمش تهاجم فرهنگی نیست زیرا تهاجم فرهنگی موجب فکر کردن میشود نه نگاه بز اخفش وار.تا به حال شنیده اید کره جنوبی بخواهد به جایی تهاجم فرهنگی کند؟البته که نه، حتی فکرش هم خنده دار است.تهاجم فرهنگی را فقط غرب انجام میدهد زیرا عقده خودکم بینی دارد و به همین دلیل باقی ملتها را به تفکر وامیدارد. وچنین  ادامه میدهد: کسانی بر این عقیده پای میفشارند که اینگونه قهرمان پروری هاو منجی طلبی ها موجب سلب احساس مسئولیت از جامعه میشود.خوب مگر مردم چه میخواهند جز سلب مسئولیت ازشان؟! خیابانوپولوس همچنین بعد از اشاره به میان مایگی درجه یکی که مطلوب توده هاست مینویسد:ببینید،هرطور که تصور کنید زنان زیبای نابکار جذاب تر از پیرعفریته های پاکدامنند ولی اگر نمی توانید رمانتیسیسم وحشی غرب را تحمل کنید،کافیست رمانتیسیسم نصفه نیمه شرقی را تا جایی که قابل نمایش است جایگزین کرده و باقی کار را به تخیلات مخاطبانتان بسپارید.بدینسان هم ذهن را از مسائل بنیادی منحرف میکنید و هم لذت سلب مسئولیت از سرنوشت را به عوام ارزانی میدارید.اینک شما یک آدم شاد هستید.

کانت اینجای کارش را خبط کرد که خیال میکرد عقل و خرد انسان،مستقل از تجربه و شرایطی که قبلا"در آن قرار گرفته یا بعدا" در آن قرارش میدهند، و به صورت یک توانایی ذاتی و بالفعل،و در هر موقعیتی، حق را از باطل تشخیص میدهد.انسانی را که من دارم میبینم،شاید بتواند حق را از باطل تشخیص دهد،ولی آن حقی را که خودش ساخته و آن باطلی را که خودش پرداخته.در نگاه پسر جنگل،حق همیشه با آن ببر سیاه است.

جوزی لاموتا در گاو خشمگین اسکورسیزی

دیدم مرکز اسناد انقلاب،یک کتابی منتشر کرده،با تدوین و تالیف یک بابای مطمئنا" بیطرفی،برای پاسخگویی به شبهات مطرح شده در مورد انتخابات،تحت عنوان "تقلب بزرگ"! عناوین موضوعاتش:سه هدف با یک تیر (اهداف ابطال)،آتش زیر خاکستر،چرا هشت روز بعد،دلایل ابطال،پیش از تقلب و...که ابدا" و در هیچ جا به بحث اتاق تجمیع نمیپردازد و من هم برای اینکه تلافی کنم اصلا" به این کتاب نمی پردازم ولی کسانی که با تحمل تمام روشهای مهرورزانه و دسته دار دوماهه اخیر،هنوز مسائلی برایشان حل نشده باقیمانده، میتواننند این کتاب را بخرند و استعمال کنند تا قناعت از همه جایشان بزند بیرون.این از این. از انطرف میشنویم بولتنهایی در مورد شبهات انتخاباتی و دستهای پشت پرده حوادث بعد از آن برای توزیع در سطح دانشگاه ها در سال تحصیلی جدید آماده نشر شده. زیاده گوییهای رسانه میلی و روزنامه های جناح توپخانه و صحه گذاشتنهای اِگزَجِره ی فعالان عرصه پولیتیک در دادگاهها بر سلامت انتخابات را هم داریم و احتمالا" برای تکمیل کلکسیون در ماههای آینده،ده نمکی نامی اخراجیهای سه را هم با محوریت حوادث Post Election در بیابانهای اطراف تهران خواهد ساخت-مثلا" فرض کنید در سکانس ابتدایی، از لابلای بوران گرد و خاک در بیابان، هلیکوپترهای هاوک را میبینیم که چند نفر رابط دبلیو یازدهِ بارانی خاکستری پوش را هلی بُرد میکنند و در سکانس بعدی رابطها را میبینیم که در پستی بلندی تپه های قم-تهران ستادهای اولترا انفورماتیک تشکیل داده اند-ولی چیزی که من دارم یاد میگیرم اینست که گاهی نقیض جوهر شی،قائم بالذات تر از خود جوهر برای مکاشفه ماهیت جوهر است -چی شد!- و اگر نمیتوانیم تحقیقا" از حقیقت موضوع باخبر شویم،نگاه کنیم ببینیم چه کسانی تکذیبش میکنند تا مطمئن شویم! این همه شانتاژ و تبلیغات و استدلالهای نامُدلَل،حتی اگر واقعا" هم شبهه ای در کار نباشد آدم را شبهه ناک میکند و اخرش می شود حکایت غلام که امده بود آب ببرد،آب آمد و غلام برد.من هنوز هم سر آن حرفم هستم که طبقات فکری مردم این روزها با سیمان سفت بندی شده و اقناع و استدلال کار بیهوده ایست.هر کس آن طرز فکری را که قبل از انتخابات داشت این روزها سفت ترش را دارد و این گونه تبلیغات بوق و کرنایی هم فقط تعداد شبهه ناکان را زیاد میکند.

پ.ن:به قصد تخریب،با استاد شجریان مصاحبه تخیلی میکنند،تکذیب که میشود،استدلال میکنند که فلان کردنند و فلانیم.اخ که چه حال به همزن مطبوعه ای هستی تو.

نشستم در محفل خمودگان تخدیری و مجلس رای اعتماد را میبینم.کواکبیان نماینده اصلاح طلب سمنان رگ گردنی شده و مخالف خوانی میکند و چند نفر هم مثل چوپانها هی دو و هو میکشند.لاریجانی به کسانی که مشغول راه رفتنند التماس میکند سر جایشان بنشینند.یکنفر عمامه ش را باز کرده و دارد دوباره می پیچد.یکنفر روزنامه ای را تمام قد گرفته جلوی صورت و در عوالم خود است.یکسری با موبایل حرف میزنند و بقیه هم در گروههای چندتایی پشت به تریبون مشغول سنجش مکافات عملند.صد و بیست نفر موافق نطق میکنند و مورد احسنت قرار میگیرند.یک چندتایی راه گم کرده مخالف هم میخواهند نطق کنند که دو میشوند.لیبرال ها کاتولیک میشوند.کاتولیکها سکولار میشوند.سنتی ها مدرن میشوند.متجددها محافظه کار میشوند.یکنفر موافق میگوید بد است بودجه حوزه های علمیه از ۱۰ میلیارد در سال ۸۳ به ۱۶۰ میلیارد در سال ۸۷ رسیده؟یکنفر موافق دیگر میگوید موفقیتهای ایران ناشی از شجاعت دولت است نه عمل به قوانین بوروکراتیک دست و پاگیری که مجلس تصویب میکند.موافق بعدی در مورد وزیر نظامی و در جواب توکلی میگوید چرا بیگانگان باید بر چینش وزرای ما اثرگذار باشند؟چرا ما بر بیگانگان اثرگذار نباشیم؟یک موافق دیگر که از قضا خود رییس دولت است میگوید "از این مخالف خوانی ها تندترش را زمان انتخابات هم کردند،دیدید که ملت با رای خودش باز ما را  انتخاب کرد.چرا فکر میکنید فرهنگ فقط پوشش چهارتا دختر در خیابان است؟چرا فکر میکنید با قوه قاهره میشود کار را پیش برد؟فرهنگ گسترده تر از اینهاست و حتی مجلس و وزارت علوم را هم شامل میشود.مخالفان چون در برابر منطق ما دلیلی نمیتوانند بیاورند ما را متهم به خط گرفتن از دیگران میکنند.آمدند از تریبون مجلس بدترین توهین ها را به ما کردند.واقعا" اینها به نفع کشور است؟"

نتیجه:این ما نیستیم که باید قوانین فیفا را اجرا کنیم.این فیفاست که باید قوانین ما را اجرا کند.این که یک نماینده ای یک نامه بدهد که یک بنده خدایی تصادف کرده و لنگ سه میلیون دیه است و ما نامه بدهیم به یک وزیر که کارش را راه بیندازد که سفره پروری نیست،حذف بوروکراسی زائد است.اینکه بعضی ها فکر میکنند موسوی در انتخابات پیروز شده،خوب بدیهی است که نشده.اینکه بعضی ها فکر میکنند با له و لورده کردن دخترها در خیابان میشود فرهنگسازی کرد،خوب ما که اینطوری فکر نمیکنیم.اینکه بعضی ها خیال میکنند ما گفتیم موسوی از هاشمی خط میگیرد،همه دیدند که ما که نگفتیم.اینکه بعضی ها بدون اینکه جرم کسی ثابت شود میایند در صدا و سیما و با بدترین توهین ها آبروی طرف را می برند،ما که نبودیم.

دوباره به خمودگی تخدیری خودم برمیگردم.

راستش چشمهای گود رفته محمد قوچانی و گفته های مذکور،مرا یاد یک مقاله به قلم خود قوچانی انداخت در ویژه نامه نوروزی اعتماد ملی که ماهها قبل همان حرفی را میزند که حالا او و همفکرانش باید مجاب شوند آن را نزده اند.خیلی جالب است.آنجا که می نویسد:"فکر میکنم میرحسین موسوی شکافهای اجتماعی موجود در سیاست و جامعه ایران را قبول ندارد.از نظر او مردم قطعا" با آرمان های اصلاح طلبانه همراه و هم رای هستند.آنان بی تردید با توقیف مطبوعات به هر شکل مخالفند اما از سوی دیگر از ارزشهای اصولگرایانه هم دفاع میکنند و مثلا" حتما" خواهان دستیابی به انرژی هسته ای اند.موسوی نگاهی اخلاقی به مناسبات اجتماعی دارد.او از خانواده هایی سخن میگوید که ممکن است از مقیدترین افراد به شریعت یا افراد کاهل و متساهل در آن باشند اما هرگز کارشان به حذف و ستیز نمیکشد و از سطح دعوت و هم نشینی تجاوز نمیکند.اما این نیروهای سیاسی و دولتی هستند که آنان را در معرض برخورد قرار میدهند.موسوی جامعه ایران را جامعه ای دوقطبی نمیداند که سیاستش هم دوقطبی شود.اگر قرار است رقابتی شکل گیرد که گروهی خود را نماینده فرشتگان و گروه مقابل را نماد شیاطین فرض کنند موسوی نمیتواند این رقابت را تایید کند و وارد آن شود.موسوی به تحلیلهای دوقطبی اعتماد ندارد...باور کنید که جامعه ایران دوقطبی نیست.همین که با وجود نامزدی خاتمی و احمدی نژاد،نامزدهای دیگری چون کروبی و قالیباف و البته موسوی قدم به میدان گذشته و هر یک نخبگانی را همراه خود کرده اند نشان میدهد که ایران امروز دوقطبی نیست..." واضح است که اصلاح طلبان یا لااقل بخشی از آنان این دوراندیشی را داشته اند که مردم قرار است چگونه انتخاب کنند.دوراندیشی که حالا به سفت ترین شکل ممکن متهم به نداشتنش میشوند.

تنها کاری که علم و اطلاعات میکند اینست که موجب میشود با مرگی دردناکتر از حیواناتی که هیچ چیز نمیدانند بمیریم./موریس مترلینک

اگر دم افطار نیم ساعت در صف بویناک حلیم ایستادی و حالت خوب نشد،اگر فارِست گامپ و آن فیلم گوتیک بهار پاییز کره ای -که معبد عابدش روی آب است- و بهشت بر فراز برلین و پالپ فیکشن را برای بار چندم دیدی و حالت خوب نشد،اگر سوناتهای مورد علاقه ت از بتهوون و شوپن و Massive Attack و Portishead و Tin hat Trio و فرانک زاپا را گوش کردی و حالت خوب نشد،اگر رفتی زیر پوست شهر و پیاده روی های شبانه کیلومتری کردی و حالت خوب نشد، اگر همکلام شدی با دون ژوآن های از هفت دولت آزاد خیابان و فرشتگان بدن نمای شهرت و حالت خوب نشد،اگر بهترین صفحه ی بهترین کتاب کتابخانه ات را بیست بار خواندی و حالت خوب نشد،اگر کنار رودخانه فَشَم جوجه کبابی ساختی و چرت قیلوله ای زدی و باز حالت خوب نشد...مطمئن باش به زودی به گروتسک ترین مرگِ دردناکِ ممکن خواهی مرد.

وقتی آدمها شروع به استدلال میکنند همه چیز به فنا میرود./فرانسوا ماری ولتر

وقتی کسی گافی میدهد و دیگر سوراخی نمانده تا در آن بخزد، میگوید در آینده پشت پرده ها را افشا خواهم کرد.وقتی کسی میخواهد چیزی را ماستمالی کند، میگوید مطمئن باشید مصلحت اندیشی نمیکنیم.وقتی کسی که لیاقت جایگاهی را ندارد به آن جایگاه میرسد، میگوید هدف خدمت است نه پست و مقام.وقتی ناامیدی مطلق را تا مغر استخوانمان حس میکنیم، گفته میشود اینطورها هم که شما میگوید نیست و برای حرفشان دلیل میاورند.وقتی قرار است به زودی خرخره عده ای جویده شود، گفته میشود اکنون بیش از هر زمان دیگری به وحدت نیازمندیم.وقتی کسی میداند نه حالا و نه هیچوقت دیگر چیزی در چنته نداشته و ندارد، میگوید نباید با بی انصافی به مسائل نگاه کرد.وقتی کسی میداند چرخ پنجم درشکه است میگوید من که قدرت اجرایی ندارم،من فقط پیشنهاد میدهم.وقتی هنوز گند کار در نیامده، میگویند مسلما" تحریم ها و بحران جهانی اقتصاد بی اثرند،وقتی گند کار در میاید، میگویند مسلما" تحریم ها و بحران جهانی اقتصاد موثرند.وقتی...

«او در سخنراني اش در روز استيضاح مهاجراني نام سيمين بهبهاني و سيمين دانشور را به اشتباه بيان کرده به نحوی که مهاجراني هنگام دفاع از خود با اشاره به سخن نماينده رفسنجان مي گويد:برخي از افراد بدون آنکه نويسنده يي را بشناسند نظر مي دهند و به اندازه يي بي اطلاع هستند که سيمين بهبهاني شاعر را با سيمين دانشور نويسنده اشتباه مي گيرند.»توضیح اینکه سید محمد حسینی،نماینده رفسنجان آن روزها،حالا کاندیدای وزارت فرهنگ است! احتمالا" چند روز دیگر هم،محمود دولت آبادی به جای میرزا یحیی دولت آبادی به جرم همکاری با اغتشاش طلبان مشروطه خواه ممنوع القلم خواهد شد،مزار قیصر امین پور به جای قیصر روم با بلدوزر تخریب خواهد شد،کتابهای عبدالحسین زرین کوب به خاطر شباهت اسمی با نورالدین زرین کلک سوزانده خواهند شد و...نهایتا"هر سال در نمایشگاه کتاب، پیکرهای صادق هدایت و احمد شاملو به صورت نمادین دار زده خواهد شد و تا آخر نمایشگاه در ورودی مصلی آویزان خواهد ماند.

پ.ن:بلاگ کاوه هم شده وجدان آقای اسکروچ بعد از دو ماه.