بعد از سندروم هجوم دیوانه وار فیلمهای اکثرا" درپیت و بعضا" خوب هالیوودی و غیر هالیوودی در قالب دی وی دی های کنار خیابانی،دو سه روز است که دیگر در میادین اصلی شهر به جای پیس پیسهای زیر لبی با مضمون نوار،سی دی،عرق، ورق فقط یک کلمه تکرار می شود: گلشیفته رسید! این حرکت هر چه نباشد حداقل یک گام به جلو است.هم از لحاظ کار فرهنگی بودن و هم از لحاظ زدن رکورد سرعت دزدیده شدن یک فیلم هالیوودی.

باید گفت "مجموعه دروغها" در بهترین حالت فقط یک اتفاق خوب است حتی اگر گلشیفته فراهانی اش عملا" نقش پیام بازرگانی را داشته باشد.حالا که فیلم را دیده ایم شاید بهتر بشود قضاوت کرد که اینقدر ذوق زدگی جز ضرر برای فراهانی چیز دیگری هم خواهد داشت؟حالا که فیلم،نه ضد آمریکایی است نه ضد ایرانی و نه ضد هیچ چیز دیگر و اصولا" خنثاست و گزک خاصی دست مسئولین ارشاد برای ممنوع الفعالیت کردن گلشیفته نمی دهد، آیا حضور بی حجاب گلشیفته با آن موهای پریشان عجیب روی فرش قرمز جوزدگی و خراب کردن پلهای پشت سر نبود؟ آیا اگر گلشیفته فرصت دیگری برای حضور جلوی دوربین پیدا نکند و از دل برود هر آنکه از دیده رود،باز هم یک همایون ارشادی دیگر پیدا خواهد شد تا به یک ریدلی اسکات دیگر معرفیش کند؟به هر حال آینده قضاوت می کند.

 

دانشگاه مکانیست آکادمیک پر از آدمهای مضحک که در آن تلف کردن وقت را به نحوی تحسین برانگیز و رویابافی را به نحوی باورپذیر که مورد توافق همه باشد یاد آدم می دهند و دانشجو روباتی است که حس دارد ولی حال ندارد.

 

اصولا" برای بعضی ها،ورزشگاهی سه هزار نفری در علی آباد کتول با کلاس دیکته ی سوم دبستان یا با مجمع عمومی سازمان ملل -جهانیان سابق- زیاد توفیری ندارد. کریستین امانپور خبرنگار CNN در گزارشی از جلوی ساختمان سازمان ملل با لحنی استهزاآمیز گزارشش را اینطوری شروع کرد که رییس جمهوری ایران همانگونه در مجمع عمومی سخنرانی کرد که انگار دارد با مردم ایران سخن می گوید و این تنها نکته ی بارز سخنرانی وی بود. همان شب اخبار بیست و سی با لحنی حماسی این قسمت از گزارش امانپور را اینطوری منتقل کرد که CNN هم اعتراف کرد که این سخنرانی جالب توجه و بارز بوده است! البته از چند جهت دیگر هم بارز بود.مثلا"من یکی که تا حالا فکر میکردم میزان ازادی در اینجا حدود۹۹درصد است ولی بعد از این سخنرانی و مصاحبه مطبوعاتی بعدش مطمئن شدم که اگر بیشتر از ۱۰۰ نباشد دیگر حداقل ۱۰۰٪ است! همچنین از مصاحبه با لری کینگ هم فهمیدیم که روسیه در جنگ با عراق اصلا" طرف صدام نبوده و جنگنده های میگ و سوخو و موشکهای دوربرد مالیوتکا و سام را احتمالا" به عمه ما میفروخته است.