ظریفی میگفت که این تصمیم گیریهای به ظاهر مصلحانه از قیبل لایحه افزایش مرخصی زایمان هم آخرش چیزی خواهد شد مثل افزایش حقوق کارگران که کارفرماها را مجبور کرد تعداد زیادی از کارگزهایشان را تعدیل و اخراج کنند و دوباره به صورت قراردادی و با حقوق کمتر استخدام کنند. حالا هم حتما" کارفرماها استخدام زنان را متوقف میکنند مگر به شرط مثبت بودن آزمایش  یائسگی! فکرش را بکن!

 

این خیلی بد است که مادر آدم بعد از دو دهه و اندی تازه کشف کند که " این یک لاک مخصوصی دارد برای خودش، هر پانزده روز یک بار میرود توش جوری که دیگر هیچ جوری نمیشود کشیدش بیرون". تازه فهمیدم مادرهای پیر را بیشتر دوست دارم تا این جوانها را.

 توقیف "سفر به هیدالو" ی مجتبی راعی، به خاطر حضور زهرا امیرابراهیمی در یک نقش فرعیش هم از آن اتفاقهاست. آخر ممکن بود ملت با دیدن خانوم بازیگر در تاریکی سینما -که همین جوریش هم مشکل ساز است -خیالات بد کنند و مثلا" سرباز صفرهای عصرهای سینمای جمعه {امان از ترکیب بندی های منحصر به فرد من} دست و سوت و بوق بزنند و بعضیها هم سعی کنند تا زوایاو خفایای دیگری از آناتومی خانوم بازیگر را کشف کنند و این دردسر ساز است... گناه کسی را نشوریم، لااقل معلوم میکردید که اخرش باید بگوییم فیلم خصوصی منتسب به بازیگر یکی از سریالهای تلویزیون یا فیلم پورنوی واقعی زهرا امیرابراهیمی!

 

چندوقت پیش گزارشی میخواندم از لیست کتابهایی که در وزارت ارشاد جدید منتظر مجوز تجدید چاپند.از مصطفی مستور بگیر تا چخوف و داستایوسکی و زویا پیرزاد و برو جلو...برایم جالب بود که چگونه یک کتاب میتواند تا یک سال پیشش مشکل شرعی و اخلاقی نداشته باشد و سال بعدش همان کتاب مشکل اخلاقی داشته باشد. صراحت لهجه ی لذتبخش ( و بعضا" وحشتناک) که در کتابهای این هشت سال گیر میامد را فکر کنم از این به بعد باید فراموش کرد.  به هر حال از اینکه مسجد جامعی به شورای شهر رفت خوشحالم. چیزی که لجم را در میاورد اینست که خاتمی عادت کرده بعد از هر انتخاباتی بگوید این بهترین انتخاباتی بود که تا حالا برگزار شده.