این طور که پیداست امسال مسئولان آموزش عالی لطف فرموده و ظرفیت دانشگاهها را بالا برده اند و همچنین در بعضی رشته ها محدودیت جنسی قائل شدند- یعنی فرضا" اگر تا پارسال یک کلاس علوم پزشکی۵۰ نفره میتوانست ۴۰ دختر و ۱۰ پسر داشته باشد ولی از امسال باید با هم برابر باشند و مثلا" یا پر شدن صندلی بیست پنج تا دختر دیگر بیست و پنج تای بعدی را پسر بر میدارند. نتیجتا" مثلا" در دانشگاههای علوم پزشکی معتبر میانگین رتبه های قبول شدگان دختر چیزی حدود پانصد ششصد است و رتبه های پسرها دور و بر هزار و خورده ای.به این میگویند برنامه ریزی! بومی سازی! و پاک کردن صورت مسئله. خیلی از دخترهایی که امسال میتوانستند در شهر خودشان قبول شوند به خاطر این محدودیت ضرر کردند و افتادند جاهای دیگر.حالا از ان طرف تا دو سال پیش که چنین قانونی نبود، پسرها ضرر می کردند چون اکثر صندلی ها را خواهران غیور بعضا" به همراه بچه و نوه پر کرده بودند! اصولا" در برنامه ریزی مملکت ما جلوی ضرر را از هر جا که بگیری باز هم ضرر است!

 

۱.چند روز پیش داشتم با ساس حرف میزدم رسیدیم به روزنامه ها. گفتم این شرق خیلی ترسو و محافظه کار وخود سانسور شده. خدا کند همین فردا تعطیلش کنند. شروع کرد ساز خودش را زدن که قوی ترین روزنامه ی کشور که اصلاح طلب باشد هم به نفع روزنامه نگاری است هم اصلاحات است.-حتما" به این دلیل میگفت که مقاله هایش را در شرق و اعماد ملی چاپ می کنند!- گفتم اصلاح طلب کجا بود، این از کیهان هم محافظه کارتر شده.

به دو روز نکشید که شرق را بستند!! دیروز میگفت توی کف سقت ماندم!

و اما کاریکاتوری که میگویند شرق را به خاطرش تعطیل کردند:

 

به هاله ی نورانی دور سر اسبی که به نظر میاد بیشتر شبیه خر باشد توجه کنید. مهدی رحمانیان گفته بود ان هاله نور فقط برای این کشیده شده که سیاهی اسب معلوم باشد ولی کیست که نداند ان خر کیست و آن هاله چیست و سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل و نیویورک و آره و اینها.

بابابزرگم کف سرش را با متانت میخاراند و نگاهی میندازد به زاینده رود که از خشک ترک خورده و برای خودش میخواند که مازندران شهر ما یاد باد،همیشه بر و بومش آباد باد.برای اینکه اذیتش کنم میگم اینهارو ابلیس برای جمشید خالی می بست شما چرا باور میکنی؟میگوید نگاه کن ببین ما قالَ نه من قالَ.بعد غرولند میکند که این اصفهان یک هشتم پاریس که هیچ،حتی یک هشتم پراگ هم زیبا نیست.چهارباغ بالایش هم در پایین شهر است،چهارباغ پایینش هم در بالای شهر. ما که سر در نیاوردیم چرا میگویند نصف جهان است.گفتم امان از تعصبات قبیله ای.

پ.ن: آخرین موجودی که رسگرمم میکرد را هم در اصفهان جا گذاشتیم و برگشتیم.

آقا مصاحبه مطبوعاتی را حال کردید؟ "...شما کاپشنت احمدی نژادیه عوض یک سوال دو تا سوال بپرس! شما هم که حجابت احمدی نژادیه دو تا سوال بپرس!!" بعد نوبت خبرنگار بعدی که حجابش تا نصف سرش بود رسید.بیچاره یادش رفت سلام هم بکند و سوالش را پرسید. رییس جمهور جواب داد حالا اونها - مطبوعات- یک چیزی گفتند... بی خیال، نفر بعد! یک لحظه کف کردم از این همه شفافیت که ماورای همه چیز از آن ورش هویدا بود.

 

هیچ چیز تلویزیون این روزها چندش آورتر از بوسه های پوپک گلدره به همه جای صورت مادرش و لب ورچیدنهای گاه و بیگاه و خلوص قدیس وارش نیست.در ضمن سالم به دنیا امدن بچه ی غول آسای نسرین را که در یک ماهگی بیست کیلو وزن دارد به همه ایرانیهای عزیز و پر آب چشم تبریک و تهنیت عرض میکنم.واقعا" کسانی که از این جور سریالهای کنداکتور پر کن تعریف میکنند...یک قسمت از سریال lost یا friends را دیده اند؟

 

کافه ستاره خوب به هم جوش نخورده بود. میگویند اقتباسی از یک فیلم مکزیکی است ولی به هر حال خوب ایرانیزه نشده بود.یعنی من که باور نمیکنم یک مکانیک پایین شهری زیر باران برای نامزد چادری اش ان طوری با چتر برقصد! البته سکانس بندی های مینیمالی و بازیهای رویا تیموریان در نقش پیردختری -با مقیاس های پایین شهر ثروتمند- که عاشق حامد بهداد است و هانیه توسلی در نقش دختری چادری و ساده که نامزد پژمان بازغی مکانیک است و بازی متفاوت افسانه بایگان کافه دار نقطه های درخشان فیلمند. اهان این را یادم رفت،نوآوری ای که در نوع روایت فیلم وجود دارد و در سه اپیزود هر صحنه را از دید این سه زن اصلی فیلم نمایش میدهد لااقل برای پیرمردی که صندلی کناری من نشسته بود نامفهوم بود.بیچاره میگفت این همه پول دادیم یک فیلم را سه بار به خوردمان بدهند؟! بگذریم فعلا" کافه ستاره را برای یک عصر جمعه ی ارام پیشنهاد میکنم.

 

کدام وحدت پدرجان؟ قطر بزرگترین پایگاه آمریکا و اسراییل در خلیج فارس شده از ان طرف وزیرش میاید اینجا و به قولی مقاومت حزب الله را میستاید و فلان و بیسار! ما هم خوشمان میاید. حداقل برای قطریها آب نداشه باشد گاز میدان پارس جنوبی را که دارد.

پ.ن: خوب ما هم پسته و فرشمان را تحریمشان می کنیم!

 

فیلمی که شبکه ۳ درباره ی یازده سپتامبر نشان داد کاملا" تحمیق را معنی میکرد. طرف که مثلا" محقق بود خودش یک چیزی بر اساس برداشتهای خودش میگفت بعد اسم دو تا آدم که اصلا معلوم نبود کی هستند (مثلا رییس اداره ی تحقیقات!) میاورد و به حرفهایشان هم استناد میکرد و بعد نتیجه میگیرفت که فلان چیز بله و فلان چیز نه.حتی یک بچه مدرسه ای هم میداند هواپیما وقتی درحال سقوط است تعادل ندارد و نوک دماغه ش با زمین زاویه میسازد یا اصلا" احتمال دارد روی بالهای چپ و راستش سقوط کند که در ان صورت دیگر نمیشود گفت چون فاصله ی دو تا بال ۱۲۰ فوت است پس باید عینا" ۱۲۰ فوت روی دیوار مستقیمش تخریب داشته باشد. البته نبودن لاشه در ساختمان پنتاگون تنها چیزی بود که من نفهمیدم یا شاید هم این هم از معماسازیهای صدا و سیمای عزیز بود.